به گزارش فيزورگ، از آنجا كه بسياري از بيماريهاي چشمي جدي علايم هشداردهنده زودهنگامي ندارند و قبل از آنكه تشخيص داده شوند، قدرت ديد را كاهش ميدهند، تشخيص زودهنگام ميتواند بينايي افراد را نجات دهند.
آزمايش جديدي كه مطرح شده، غيرتهاجمي است و استفاده از آن براي بيمار، كمتر از شش دقيقه طول ميكشد.
در تحقيق اخير، دو محقق از مركز چشم كلوگ دانشگاه ميشيگان از اين ابزار براي اندازهگيري ميزان دقيق يك اختلال ديد كه گريبانگير شش زن شده بود، استفاه كردند.
يافتههاي دكتر "ويكتور ام. النر" و دكتر "هاوارد آر.پتي" در نشريه بايگاني چشم پزشكي منتشر شده است.
اين زنان به بيماري چشمي تومور كاذب سربري ( (PTCمبتلا شده بودند. اين اختلال از عملكرد تومور مغز تقليد كرده و اغلب موجب افزايش فشار بر روي عصب بينايي ميشود كه اين امر ميتواند به دست رفتن ديد منجر شود.
از آنجا كه بيماري هر يك از اين زنان در مراحل بسيار اوليه بود، محققان توانستند دقت اين ابزار براي تشخيص صحيح ميزان از بين رفتن بينايي را در مقايسه با چندين آزمايش استاندارد استفاده شده براي ارزيابي ديد بسنجند. اين آزمايشها، شامل ارزيابي جمله ميدان ديد، دقت ديد و واكنش مردمك به نور بود.
در تمامي موارد، اين ابزار تصويربرداري نتايجي را ارائه داد كه با آزمايشهاي استاندارد برابري ميكرد و اغلب موارد نيز نسبت به آن برتري داشت.
اين مطالعه از آنجا آغاز شد كه پتي و النر دريافتند استرس متابوليك در آغاز بيماري موجب ميشود برخي پروتئينهاي خاص نوراني شوند.
محققان براي اندازهگيري نوراني شدن پروتئينهاي زرد( ،(FAسيستم منحصر به فردي طراحي كردهاند كه از دو دوربين، فيلتر، سوئيچ الكتروني، نرمافزار تصويربرداري ويژه و يك رابط رايانهاي تشكيل شده است.
پتي كه "زيست فيزيك دان و كارشناس تصويربرداري" است، در توضيح اين موضوع كه اطلاعات برگرفته از ،FAشاخص خوبي براي پيشگويي اين اختلال بينايي است، ميگويد نوراني شدن سلولها زماني روي ميدهد كه سلولهاي شبكيه ميميرند و اين موضوع اغلب نخستين اتفاقي است كه در بيماريهايي مانند آب سياه و رتينوپاتي ديابتي روي ميدهد.
به گفته وي مرگ سلولي را ميتوان بطور ميكروسكوپي مشاهده كرد اما هنوز هيچ شيوه تصويربرداري نتوانسته است اين كار را انجام دهد.
اين پژوهشگر معتقد است اين تحقيق گام بلندي بسوي ايجاد ابزار تشخيصي است كه ميتواند بيماري را بسيار پيش از ظاهر شدن نشانههايش تشخيص دهد.
در اين تحقيق زناني شركت داشتند كه PTCآنها به تازگي تشخيص داده شده بود اما هنوز تحت درمان قرار نگرفته بودند.
بر اساس آزمايشهاي استاندارد اين بيماران دقت ديد خوبي داشتند و آزمايشهاي ميدان ديد آنها نيز يا اصلا مشكلي نشان نميداد و يا حاكي از مشكلات بسيار جزيي بود.
آزمايش ميدان ديد، كه در آن گستره قابل ديد چشم اندازهگيري ميشود، ابزار استانداردي براي ارزيابي بيماريهاي چشمي مانند آب سياه است.
محققان پس از انجام آزمايشهاي استاندارد بينايي، ميزان FAرا براي اين شش زن و گروه كنترل هم سن آنان اندازهگيري كردند.
در تمامي بيماران مبتلا به ،PTCچشمي كه شديد تر آسيب ديده بود، ميزان بيشتري FAداشت. در حقيقت، در چشم آسيب ديدهتر، ميزان FAبطور متوسط ۶۰ درصد بيشتر بود.
در همينحال، در چشمان سالم افراد گروه كنترل، تفاوتي از لحاظ ميزان FA وجود نداشت.
محققان همچنين دريافتند در مقايسه با آزمايشهاي استاندارد ديد، اطلاعات FAبسيار دقيقتر ميزان تفاوت بيماري را در هر چشم بيمار نشان ميدهد.
النر كه متخصص چشم پزشكي و آسيبشناسي است، ميگويد همانگونه كه پزشكان براي تشخيص بيماري قلبي، فشار خون بيماران را آزمايش ميكنند، چشم پزشكان نيز با آزمايش پروتيين زرد ميتوانند به نوعي بيماري چشمي پي ببرند و از نابينايي شماري از بيماران جلوگيري كنند.